Όσο εγώ θύμωνα,
Όσο εγώ θύμωνα, η κυβέρνηση έκλεινε άλλη μία υπόγεια μπίζνα,
άλλος ένας επιχειρηματίας έκλεινε το μαγαζί του,
άλλος ένας πελάτης δεν είχε λεφτά να ξοδέψει.
Όσο εγώ θύμωνα άλλη μία οικογένεια δεν άνοιγε air condition,
άλλος ένας άνθρωπος δεν πήγαινε στον γιατρό,
άλλος ένας μαθητής δεν χώραγε να γίνει φοιτητής,
άλλος ένας γονιός δεν έστειλε το παιδί του να σπουδάσει,
άλλος ένας νοικοκύρης έπαιρνε τρεις φέτες ζαμπόν.
Όσο εγώ θύμωνα, άλλο ένα σπίτι καιγόταν,
άλλος ένας μετανάστης πνιγόταν,
άλλος ένας μετανάστης πυροβολούνταν από συνοριοφύλακες,
άλλος ένας αναρχικός έτρωγε ξύλο στα μπουντρούμια της ΕΛΑΣ.
Όσο εγώ θύμωνα, άλλος ένας δικαστής αποφάσιζε κατά παραγγελία,
άλλη μία δικογραφία μπήκε στο αρχείο,
άλλος ένας υπουργός δήλωνε αθώος λόγω ασυλίας,
άλλος ένας πολιτικός έμενε «λίγο πίσω για να ξεχαστεί»,
άλλος ένας πολίτης έχανε το δίκιο του.
Όσο εγώ θύμωνα, άλλο ένα τρένο έμπαινε στην ίδια τυφλή γραμμή,
άλλος ένας γονιός περίμενε ένα μήνυμα που δεν ήρθε ποτέ,
άλλο ένα μπάζωμα κάλυπτε τις ευθύνες κάτω από το χώμα.
Όσο εγώ θύμωνα, άλλος ένας άνθρωπος πήγαινε σε νοσοκομείο χωρίς γιατρό,
άλλος ένας γιατρός κάνει εξαντλητικές βάρδιες,
άλλος ένας πυροσβέστης πρέπει να δουλέψει δύο φορές παραπάνω για να καλύψει τα κενά.
Όσο εγώ θύμωνα άλλος ένας εργαζόμενος δούλευε δωδεκάωρο χωρίς υπερωρία,
άλλος ένας πέθαινε σε εργατικό ατύχημα για να βγουν οι στόχοι,
άλλος ένας συλλογικός φορέας διαλυόταν με νομοθετήματα,
άλλος ένας εξηντάχρονος άφηνε την τελευταία του πνοή σε σκαλωσιά.
Όσο εγώ θύμωνα, άλλος ένας δημοσιογράφος ζάλιζε το κοινό του με βλακείες,
άλλος ένας πολίτης πίστευε ψέματα,
άλλος ένας εκδότης πληρωνόταν για να γκεμπελίζει.
Όσο εγώ θύμωνα, άλλη μία παραλία χαριζόταν για ξαπλώστρες και VIP,
άλλο ένα αρχαίο τσιμεντωνόταν για να αντέχει τακούνια και επιδείξεις,
άλλος ένας ελεύθερος χώρος στην πόλη χανόταν κάτω από το μπετόν.
Όσο εγώ θύμωνα, άλλη μία επιτροπή εμπειρογνωμόνων αγνοούνταν στις αποφάσεις,
άλλος ένας επιστήμονας βλέποντας την έρευνα να υποστηρίζεται μόνο στο εξωτερικό,
άλλος ένας καθηγητής πάλευε με την υποστελέχωση στα πανεπιστήμια,
άλλος ένας νέος μάζευε τις βαλίτσες του για το εξωτερικό.
Όσο εγώ θύμωνα, άλλο ένα παλαιστίνιο παιδί το πυροβολούσαν στο κεφάλι,
άλλος ένας παλαιστίνιος έχανε το σπίτι του άδικα από έναν έποικο,
άλλος ένας έλληνας συλλαμβάνονταν σε ένα λιμάνι γιατί διαμαρτυρόταν,
άλλος ένας δικαστής που κατείγγειλε την γενοκτονία έχανε τα λεφτά του,
άλλος ένας φοιτητής απελαύνονταν γιατί μίλησε για την Παλαιστίνη.
Όσο εγώ θύμωνα, άλλος ένας ήταν κάτω από την παρακολούθηση της εξουσίας,
άλλος ένας ανεξάρτητος θεσμός δεχόταν επίθεση επειδή έκανε τη δουλειά του,
άλλος ένας δημοσιογράφος έβλεπε τις πηγές του να εκτίθονται,
άλλος ένας πολιτικός εκβιάζεται να αλλάξει τις αποφάσεις του.
Όσο εγώ θύμωνα, άλλος ένας αδικούνταν. Άλλος ένας έχανε. Άλλος ένας πέθαινε.
–
Δεν αλλάζει τίποτα ο θυμός μου απέναντι σ’ αυτούς που αδικούν. Αδιαφορούν για τον θυμό μου εκείνοι.
Όσο εγώ θυμώνω απλώς, εκείνοι κάνουν την δουλίτσα τους, δεν έχουν πρόβλημα. Κι αυτοί που έχουν την ανάγκη μου, χάνουν.
–
Δεν φτάνει μόνο ο θυμός μας. Είναι καλός, είναι χρήσιμος, μας θυμίζει ότι είμαστε άνθρωποι απέναντι στο άδικο – μα δεν φτάνει μόνος του.
Ακόμα και σαν καύσιμο για να ονειρευτούμε κάτι άλλο, έναν άλλον κόσμο, δεν είναι μόνο του αρκετό.
Να κάνουμε κάτι μ’ αυτό πρέπει.
While I was angry,
While I was angry, the government was closing another underground business,
another businessman was closing his shop,
another customer had no money to spend.
While I was angry, another family was not turning on the air conditioning,
another person was not going to the doctor,
another student was not able to become a student,
another parent was not sending his child to study,
another householder was getting three slices of ham.
While I was angry, another house was burning,
another immigrant was drowning,
another immigrant was shot by border guards,
another anarchist was being beaten in the dungeons of the Greek National Police.
While I was angry, another judge ruled on demand,
another case file was filed,
another minister pleaded not guilty due to immunity,
another politician was left “a little behind to be forgotten”,
another citizen lost his right.
While I was angry, another train entered the same blind line,
another parent was waiting for a message that never came,
another hoarding covered up responsibilities under the ground.
While I was angry, another person went to a hospital without a doctor,
another doctor works exhausting shifts,
another firefighter has to work twice as hard to fill in the gaps.
While I was angry, another employee was working twelve-hour days without overtime,
another died in a work accident so that the targets could be met,
another collective body was dissolved by legislation,
another sixty-year-old breathed his last on scaffolding.
While I was angry, another journalist was stupefying his audience with nonsense,
another citizen believed lies,
another publisher was paid to gossip.
While I was angry, another beach was given away for sun loungers and VIPs,
another ancient was cemented to withstand heels and demonstrations,
another free space in the city was lost under the concrete.
While I was angry, another committee of experts was ignored in decisions,
another scientist seeing his research supported only abroad,
another professor was struggling with understaffing in universities,
another young man was packing his bags to go abroad.
While I was angry, another Palestinian child was shot in the head,
another Palestinian was unjustly losing his home to a settler,
another Greek was arrested at a port for protesting,
another judge who denounced the genocide was losing his money,
another student was deported for speaking out about Palestine.
While I was angry, someone else was under surveillance by the authorities,
another independent institution was being attacked for doing its job,
another journalist was seeing his sources exposed,
another politician was being blackmailed into changing his decisions.
While I was angry, someone else was being wronged. Someone else was losing. Someone else was dying.
–
My anger towards those who do wrong changes nothing. They don’t care about my anger.
While I’m angry, they just do their job, they don’t have a problem. And those who need me, lose.
–
Our anger alone is not enough. It is good, it is useful, it reminds us that we are human in the face of injustice – but it is not enough on its own.
Even as fuel to dream of something else, of another world, it is not enough on its own.
We need to do something about this.